Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür /Ve bir orman gibi kardeşçesine: 2026 Ağustos Sonu

3 Eylül 2026 Perşembe

2026 Ağustos Sonu

Erken bir sonbahar…

Son birkaç gündür bulutlu havalar, şiddetli rüzgârlar, serinlik… Anlaşılan bu yaz zamanından önce gidecek.

Kaç gün oldu, on beş mi? Ne güzel bir ikindiydi. Gene böyle pencereye çıkmış etrafı seyrediyordum. Hava mis... Evrene şöyle esaslı bir selam verdim yaşadığım hayat için. Kolay bir yaşam değildi ama olsun. Beni ben yapan yaşadıklarıma hiç dargın değilim.

O yorgun, yavaş adımları o zaman gördüm. Elinde küçük bir poşetle omuzlarındaki yükü sürükleyen bir kadın. Başı eşarplı, bu yaz sıcağında elbisesinin üstüne bir hırka giymiş.

Güneş ışığı o görüntünün üstünde spot ışıkları gibi. Yalnızca onu görüyorum.

Koca koca binaların arasına sıkışmış harap bir bahçenin kenarıyla yandaki binanın duvarları arasında otlarla kaplı bir yol. (Bahçenin varisleri aralarında anlaşamamış olmalı. Yoksa müteahhitler çoktan çöreklenirdi oraya.) Pek kullanan olmaz o yolu. Zaman zaman böylesi yorgun adımlar geçer, kestirme yoldur. Bir de o sitenin bahçesinde oynayan çocukların topları kaçar. Duvardan atlayan haylazlar da olmasa terkedilmiş gibidir.

Ne çocukların neşeli çığlıkları ne bahçenin önüne park edilmiş araçlar… Yalnızca o kadın spot ışığının altında sürükleniyor derken... O yapayalnız gariban ağaçların gölgesine giriverdi. Bir anlığına tuhaf bir şey oldu. Ben o kadındım. O yorgun, belki de sızlayan ayaklar, bacaklar, dizler bana aitti. O bitkin yürek benimdi.

İçim kabardı. Göz pınarlarım sızladı. Acıdığım kendim miydi, o kadın mı? Bilemedim.

Saniyeler içinde gölge bitti ve kadın ışıkların içinde kayboldu.

Nicedir, aklım ve yüreğim maden işçilerinin haklı direnişinde. Sendikacılar gene tutuklandı.

Belki işten çıkmış evine dönen emekçi kadının yalnızlığı, yorgunluğu bu yüzden çok dokundu.

Ruhun şad olsun Ruhi Su ustam.

………….

Bir gece kulübünde bugün

Kırk bin, elli bin liradır

Bir Zeki Müren dinletisi

Ve elbette güzeldir canım

Emeğin değerlendirilmesi

***